|
مبارزات و مسابقات در نین جوتسو |
|
نویسنده مدیر سایت ( Muteki )
|
|
۲۶ بهمن ۱۳۸۶ |
مسابقات : مسابقات هنرهاي رزمي نين جوتسو در داخل كشور به چند نوع مي باشد كه عبارتند از مسابقات كوميته يا مبارزه كه خود نيز از روشهاي متفاوتي شكل گرفته است كه از ابتدا نام برده مي شود:1- مبارزه آزاد : اوپن كوميته2- مبارزه كنترلي ايپون كوميته3- مبارزه تاندوگو مبارزات درصدي كنترل شده كه بنا به فرمان مربي اين مسابقات كوچ اجرا مي گردد.4- جيو كوميته مسابقات اصلي نين جوتسو مي باشد كه از آزادي بسيار زيادي برخوردار مي باشد و تا تسليم شدن حريف مقابل ادامه دارد. قابل ذكراست مبارزات در هنرهاي رزمي نين جوتسو از محدوديت خاصي برخوردار نيست. مسابقات كاتا كه بصورت تيمي و انفرادي برگزار مي گردد. با سلاح و بدون سلاح مسابقات شورايكن و يا پرتاب ستاره و فوكي باراي كه امروز آن را به نام ايردارت مي نامند و بصورت جهاني نيز برگزار مي گردد نيز مي باشند. مسابقات كتبي كه بيشتر دانش نينجا را مورد ارزيابي قرار مي دهد. كه احتياج به زور و بازو ندارد و بايد يك نينجا از فكر انديشه و حافظه خود بهره ببرد. مسابقات قدرت بدني كه شامل نيروهاي بدني حريفان در شرايط مختلف مي باشد كه به رقابت مي پردازند . اين مسابقات بيشتر در شيدوشيكاي در اردوهاي نينجا ها برگزار مي گردد. مسابقات تيروكمان كه به صورت سنتي (كيودو جوستو) ناميده مي شود كه همه ساله در كشور ژاپن برگزار مي گردد. مسابقات كن جوتسو (هنر شمشير مي باشد كه در اين ايران بصورت كنترل شده در كلاسهاي نينجا استفاده مي شود و سنسي ها به هنرجويان خود آموزش مي دهند. مسابقات نين جوتسو هميشه از تنوع خاصي برخوردار ميباشد. قايق هاي كوچك راه رفتن روي چوبهاي متحرك دررودخانه انواع مسابقات بسيار زياد مي باشد كه تنها در اينجا به معرفي ساده آن پرداخته شده است. مبارزات در نين جوتسو : مبارزات نين جوتسو در ايران و خارج از كشور با هم كمي متفاوت مي باشد. چراكه نين جوتسو تنها نمايش مبارزه با حريف نيست و سنت نينجا بر مبناي الزامي بودن مبارزه مي كند. چراكه در اروپا و كشورهاي ديگرروشهاي جيو كوميته يا مبارزه كاملا آزاد را دنبال مي كنند. نينجاها بيشتر روي تاي جوتسو هنر دفاع شخصي كارمي كنند ولي اگر لازم دانستند درهمه نوع مبارزه شركت مي كنند. جالب است در مورد مبارزه بعضي اشخاص ناآگاه نان را به نرخ روز مي خورد و نينجا را در بوكس معرفي مي كنند و سعي مي كنند اصالت خود و نينجا را زير سوال برده و نينجا را تنها با پوشيدن دستكش بوكس معرفي كنند و خود را مبتكر اين داستان خنده دار مي داند. جامعه رزمي آگاه به هنرهاي رزمي به اينگونه افراد مي خندد. |
|
آخرین بروز رسانی ( ۱۸ ارديبهشت ۱۳۸۷ )
|
ویژگی ساختمانهای ژاپنی در دوران فئودالی ورود به انها را برای نینجا نسبتا اسان می ساخت .او ه ویژه از فضای اتاقکهای زیر شیروانی که در بالای سقف قرار داشت برای ورود به داخل ساختمان استفاده میکرد. نینجا با استفاده از مهارتهای خارج کردن مفاصل از جای خود و باریک کردن بدن راه خود را از طریق روزنه های کوچکی که در بالای بامها قرار داشت باز میکرد.او به محض رسیدن به اتاقک کاذب زیر شیروانی به جستوجوی دریچه ورودی که به داخل ساختمان باز میشد می پرداخت. تاریکی اتاقهای ساختمان برای هدفهای عملی نینجا بسیار ایده ال بود زیرا نور شمع یا چراغهای پی سوز نیز تنها مناطق محدودی را که اشخاص در ان محل ها گرد می امدند روشن میکرد.در این شرایط وقتی نینجا لباس سیاه مخصوصش را می پوشید به کلی غیر قابل رویت می شد. اما خطر در هر گوشه و کنار در کمین بود. کف چوبی راهرو در هنگام قدم برداشتن زیر پای نینجا صدا می کرد و او به منظور ممانعت از بروز صدا از روش خاصی برای راه رفتن استفاده میکرد یا به صورت عنکبوت از روی سقف حرکت می کرد.به خصوص کف های کاذب و از پیش ساخته شده وقتی زیر سنگینی وزن بدن نینجا فشرده میشداغلب به صورت ناگهانی باز می شد و او را به داخل گودالی پرت می کرد یا مستقیما به چوب بامبو های تیز منتهی می شد یا تا زمانی ک ه نگهبانان خانه سر برسند و با نیزه هایشان او را به قتل برسانند او را در خود محبوس می کرد. نینجا با خوبی با بند بازی اشنا بود و از این توانایی برای راه رفتن روی دست در زمانی که موقعیت ایجاب میکرد سود می جست .این کار به دلیل اجتناب از برخورد با اشیایی که در نزدیک سطح زمین قرار داشتند انجام می گرفت.اما غالبا نینجا برای گذشتن از موانع مشابه ترجیح میداد بر روی چهار دست و پا بخزد. از بین خطرناکترین وسایلی که بر علیه نینجا به کار برده میشد ابزاری بود که از رشته هایی مانند مو تشکیل شده و به صورت متقاطع در مسیری قرار داده می شد که احتمال عبور نینجا از ان زیادتر بود.این رشته ها به اشیایی متصل بود که تولید صدا میکرد و بر اثر تماس با بدن نینجا فعال شده و به حرکت در می امد. 
ترفندهایی که در فرار موثر بودند با ترفندهایی که نینجا برای نامرئی کردن خود به کار می برد ، ارتباط نزدیکی داشتند . تفاوت بین آنها تا حد زیادی در این حقیقت نهفته بود که نینجا بعد از دیده شدن لازم بود به احتمال زیاد ماموریتش به طور موقت رها کند و در صورت لزوم فرار کند . او آموخته بود که از کوچکترین کمک طبیعت بهره بگیرد . زمانی که دشمن به او نزدیک می شد یا در واقع او را محاصره می کرد ، تاثیرات لحظه ای پدیده های طبیعی ، کمک مفیدی به نینجا بود . برای مثال ، هنگامی که ماه در پشت ابری پنهان می شد یا زمانی که تندبادی ، به چهره های دشمنان گرد و غبار می پاشید ، نینجا فرصت را برای ناپدید شدن یا سر در گم کردن هر چه بیشتر دشمن مغتنم می شمرد . شش گروه از ترفندهایی که دستگیری نینجا را بسیار دشوار می ساخت ؛ عبارت بودند از :
